ຈັນຍາບັນແພດ - ເມື່ອຝີມືຖືກນຳທາງດ້ວຍຈິດສຳນຶກ (Chủ Nhật Nhân Ái)

ຈັນຍາບັນແພດ - ເມື່ອຝີມືຖືກນຳທາງດ້ວຍຈິດສຳນຶກ…

ໃນວິຊາການແພດ ວິຊາຊີບຖືກຫຼໍ່ຫຼອມຜ່ານເວລາ ຜ່ານຄວາມຮູ້ ປະສົບການ ແລະ ຊ່ວງເວລາທີ່ທຸ່ມເທຢ່າງຈິງຈັງໃນຫ້ອງຜ່າຕັດ. ແຕ່ເພື່ອເດີນທາງໃຫ້ຄົບເສັ້ນທາງຂອງແພດຜູ້ປິ່ນປົວ ຄວາມສາມາດຢ່າງດຽວຍັງບໍ່ພຽງພໍ ສິ່ງທີ່ຕ້ອງບົ່ມເພາະຄຽງຄູ່ກັນໄປແມ່ນຈິດສຳນຶກ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບ.

ສຳລັບທ່ານໝໍ Vương ຄົນເຈັບທຸກຄົນ ແລະ ລູກຄ້າທຸກຄົນທີ່ມາຫາຕົນ ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນກໍລະນີໜຶ່ງທີ່ຕ້ອງໄດ້ຮັບການປິ່ນປົວ. ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຍັງນຳເອົາຄວາມໄວ້ວາງໃຈ ຄວາມຄາດຫວັງ ແລະ ບາງເທື່ອກໍ່ຄວາມຮູ້ສຶກດ້ອຍທີ່ມີມາຫຼາຍປີ. ດັ່ງນັ້ນ ກ່ອນການແຊກແຊງທຸກຄັ້ງ ສິ່ງທີ່ຖືກພິຈາລະນາບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ວ່າສາມາດເຮັດຫຍັງໄດ້ ແຕ່ຍັງເປັນສິ່ງທີ່ຈຳເປັນຈິງ ແລະ ດີຕໍ່ຄົນເຈັບ.

• ມີການຜ່າຕັດບາງປະເພດທີ່ຕ້ອງການຄວາມແມ່ນຍຳເຖິງລາຍລະອຽດ.
• ມີກໍລະນີທີ່ຕ້ອງການແຜນໄລຍະຍາວ ແທນທີ່ຈະເປັນວິທີແກ້ໄຂຊົ່ວຄາວ.
• ແລະ ກໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາບາງຢ່າງທີ່ຕ້ອງໄດ້ຮັບການພິຈາລະນາດ້ວຍສະຕິປັນຍາທາງວິຊາຊີບ ແທນທີ່ຈະໄດ້ຮັບການຕອບຮັບດ້ວຍການເຫັນດີງ່າຍໆ.

ນັ້ນຄືເວລາທີ່ຈັນຍາບັນກາຍເປັນຂອບເຂດສູງສຸດຂອງວິຊາຊີບ — ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຄວາມສາມາດຖືກນຳພາໂດຍຄວາມທະເຍີທະຍານ, ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ເຕັກນິກຢູ່ເໜືອຜົນປະໂຫຍດຂອງລູກຄ້າ, ແລະ ເພື່ອໃຫ້ຄວາມງາມຖືກວາງໄວ້ໃນສາຍພົວພັນກັບຄວາມປອດໄພ ຄວາມເໝາະສົມ ແລະ ຄວາມຍາວນານ.

ບາງທີ ຄຸນຄ່າຂອງທ່ານໝໍຄົນໜຶ່ງ ບໍ່ພຽງແຕ່ເຫັນໄດ້ຈາກຜົນທີ່ສ້າງຂຶ້ນ ແຕ່ຍັງຢູ່ໃນວິທີທີ່ເຂົາເຈົ້າຮັກສາຄວາມອ່ອນໂຍນໃນທຸກການຕັດສິນໃຈ ຄວາມທຸ່ມເທໃນທຸກເສັ້ນທາງ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ທຸກຄົນທີ່ໄວ້ວາງໃຈຕົນ.

ຈິດໃຈນັ້ນຍັງໄດ້ຖືກສືບຕໍ່ໃນ “Chủ Nhật Nhân Ái” ເມື່ອຄຸນຄ່າຂອງວິຊາຊີບແພດຖືກຂະຫຍາຍອອກຈາກຫ້ອງຜ່າຕັດ ເພື່ອໄປເຖິງສະພາບການທີ່ຕ້ອງການໂອກາດໃນການປ່ຽນແປງຊີວິດ.

ເພາະຄວາມຊຳນານສາມາດພາທ່ານໝໍໄປໄດ້ໄກ. ແຕ່ແມ່ນຈັນຍາບັນທີ່ຕັດສິນວ່າ ເຂົາເຈົ້າຈະຢູ່ໃນວິຊາຊີບໄດ້ດົນປານໃດ ແລະ ຈະທິ້ງສິ່ງໃດໄວ້ຫຼັງຈາກເສັ້ນທາງນັ້ນ.